Tuesday, May 19, 2009

நண்பர்களே,

உலகத்தையே உலுக்கிய ஒரு 'வீர மரணம்' என்னையும் அதிர வைத்திருப்பதால், பதிவுகள் போடுகிற மனநிலையில் இல்லை. ஓரிரு நாட்களுக்கு பிறகு வழக்கம்போல் எழுதுவேன்.

இப்போதைக்கு மன்னிக்கவும்

Sunday, May 17, 2009

பிரகாஷ்ராஜின் ''ச்செல்லங்கள்...''


"ச்செல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்லோம்..., நான் அப்பிடி சொல்லலையே செல்ல்ல்ல்ல்லோல்ம்"னு நிருபர் கேட்ட கேள்வி ஒன்றுக்கு பிரகாஷ்ராஜ் பதில் சொன்னப்போ, புதுசா சினிமா ரிப்போர்ட்டிங்குக்கு 'ஷிப்ட்' ஆகி வந்திருந்த ஒரு அரசியல் நிருபருக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்திருச்சு. பிரஸ்மீட் முடிஞ்சதும், "என்னங்க இந்தாளு, ஒரு ரிப்போர்ட்டரை ச்செல்லம்ன்றாரு. இவங்களும் சும்மாயிருக்காய்ங்க. ஒன்னுமே புரியலேயே?"ன்னாரு.

"இங்கே எல்லாமே அப்படிதான். "என்னா தலைவா? நேத்தெல்லாம் து£க்கமே இல்லை போலிருக்கு, கண்ணெல்லாம் ரெட்டா இருக்கு? அவுட்டோர்லே போய் இன்டோர் கேம் ஆடிட்டீங்களா?"ன்னு கேஷ¨வலா பொடி மட்டைய மூக்குக்கு நேரா நீட்டி 'தும்ம' வைப்பாய்ங்க நம்ம ரிப்போர்ட்டருங்க. பெரிசா கண்டுக்க மாட்டாய்ங்க ஹீரோக்களும். அதுக்கு பதிலா இப்படி கூட்டத்திலே போட்டு குமுறும்போது நம்மாளுகளும் திருப்பி கண்டுக்க மாட்டாய்ங்க. இது ஒரு மாதிரி உலகம்ங்க"ன்னு சொல்லி புரிய வெச்சேன்.

பூஞ்சிட்டு கன்னங்களேன்னு ஓடிவந்து, பொன் வண்ண கிண்ணங்களை பரப்பி வைக்கிற அநேக ஹீரோக்கள், வளர்ந்தப்புறம், "போங்கடாங்"னு போறது சினிமாவிலேதான்!

டூயட்னு பேரு போட்ட டாடா சீராவிலே, 'சீசாவை' நிரப்பிக்கிட்டு ரிப்போர்ட்டருங்களோட ரூமுக்கே வந்து 'தண்ணீரா' அன்பு செலுத்துற பிரகாஷ்ல ஆரம்பிச்சு, "ஹேய்..."னு வினாடியிலே கைகுலுக்கி வேற பக்கம் திரும்பிகிட்டு 'வென்னீரா' வெறுப்பு காட்டுற பிரகாஷ் வரைக்கும் பார்த்துகிட்டேதான் இருக்கேன்.

பிரகாஷ்ராஜ் வில்லனா? ஹீரோவா? குணச்சித்திர நடிகரா? காமெடியனா?ன்னு கேட்டா, எல்லாந்தான்னு சொல்லுவான் ரசிகன். பக்கத்திலே இருந்து பார்க்கிற எங்களை கேட்டாலும் "புரியலையே எசமான்"னுதான் சொல்லுவோம்.

போன வாரம் குடும்ப நல கோர்ட்டுக்கு வந்திருந்தாரு பிரகாஷ்ராஜ். அதுவும் தனது 'குடும்பத்தோட(!?) எல்லாம் விவாகரத்துக்காகதான். "ச்செல்லோம்"னு எத்தனை தடவ பொண்டாட்டிய கூப்பிட்டிருப்பாரு? அத விடுங்க, பாசத்தை பாக்கெட்ல அடைச்சுட்டு வந்ததை கண்ணால பார்த்து, கண்ணு வச்சவன் நானு. டைரக்டர் பாலா கல்யாணத்துக்கு மதுரைக்கு வந்திருந்த பிரகாஷ்ராஜ், "வாங்கடா அம்மா மெஸ்சுக்கு போகலாம்"னு தரணியையும், ஸ்ரீகாந்தையும் கூட்டிட்டு கௌம்புனாரு. கூடவே நானும்! (அழைக்கப்பட்ட விருந்தாளியாகதான்!)

மதுரையிலே கும்பிடுறதுக்கு மீனாட்சின்னா, கொட்டிக்கறதுக்கு அம்மா! வறுத்து வச்ச மட்டனையும், வாட்டி வச்ச சிக்கனையும் போட்டோ எடுத்து மாட்டியிருப்பாய்ங்க. கூடவே, தமிழே உணவுன்னு வாழுர வைரமுத்துவோட போட்டோவும், கிராமமே க்ளாஸ்னு தமிலிஷ்லே பேசுற பாரதிராஜாவோட போட்டோவும் மாட்டியிருப்பாய்ங்க. இவங்க மட்டுமில்லே, ஒட்டுமொத்த கோலிவுட்டும் அங்கதான் இருக்கும். போட்டோவிலே பின்னாடி இவங்களும், முன்னாடி மூணு அடி நீள இலையும் இருக்கிற மாதிரியே எடுத்திருப்பாய்ங்க எல்லா போட்டோவையும். தமிழ்சினிமாவிலே ரொம்ப பேரு இங்கே போயி நாக்கை நனைச்சவங்கதான்! அப்படிப்பட்ட அம்மாவிலே பறக்கிறதையும், பாயறதையும் பறந்து பறந்து சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு, மறக்காம பிரியாணி பார்சல் வாங்கிக்கிட்டாரு பிரகாஷ்ராஜ். "ச்செல்லத்துக்கு பிடிக்கும்"னு அவரு சொன்னது அவரோட லலிதகுமாரிய! சூடு ஆறுவதற்குள்ளே ஃபிளைட் புடுச்சு சென்னைக்கு ஓடி போனப்போ என் கண்ணுக்கு தெரிஞ்ச பிரகாஷ்ராஜை ஒரு கேரக்டரா பார்த்தேன்.

ஒரு தடவ பேட்டிக்காக வீட்டுக்கு போயிட்டேன். தரையிலே உட்காந்து ரொம்ப நேரம் பேசிட்டு இருந்தோம். காலே மரத்துப் போச்சு. முடிச்சுட்டு எழும்போது 'ஸ்லிப்' ஆயிருச்சு காலு. அவ்வளவுதான், பாஞ்சு பிடிச்சுகிட்ட பிரகாஷ், "கொஞ்சம் கால நனைங்க. சரியாயிடும்"னு தண்ணி எடுக்க ஓடினாரே, அப்போ அவர வேற ஒரு கேரக்டரா பார்த்தேன்.

கரு.பழனியப்பன் கல்யாணத்திலே வெளியே நின்னு ஜாலியா பேசிட்டு இருந்தவருகிட்டே ஓடிவந்து ஆட்டோகிராப் கேட்ட 20 வயசு பையனை, "பேசிட்டு இருக்கேன்லே..."னு சொல்லிகிட்டே விரட்டிப் பிடிச்சு முதுகுல செம்மையா அறைஞ்ச பிசாசு குணத்தையும் பார்த்தேன்.

விதவிதமா நடிக்கிற நல்ல நடிகன்னு ஊரு ஒலகமே சொல்லுது. இப்போ சொல்லுங்க, அவரு எங்கே நடிக்கிறாரு?

Saturday, May 16, 2009

அஜீத் என்ற நிராயுதபாணி?


திரும்ப திரும்ப அஜீத்துதானா? வேற மேட்டருக்கு போய்யா...ன்னு பின்னாடி தார்குச்சியால 'நறுக்' போட்ட கலையரசன்ங்கிற நண்பருக்கு, "அலோவ், ஸாரு... இந்த மேட்டர மட்டுமாவது சொல்லி முடிச்சிரலாம்னு நெனக்கிறேன். மேலே போலாமா...?"

எங்க விட்டேன்? ஆங்... நார்த் மெட்ராஸ்லே! துக்கத்துக்கு போன அஜீத்தை, வெக்கத்த பார்க்காம விரட்டி விரட்டி ஆட்டோகிராஃப் கேட்டுச்சு மக்க படைங்க! "இங்கே இருந்தா டிஸ்டிரப் பண்ணுவாங்க. நீங்க கௌம்புங்க"ன்னு இறந்தவரோட பிள்ளை வந்து ரிக்வெஸ்ட் பண்ண, அப்படியே டெட் பாடியோட முகத்தை பார்த்து பிளாஷ்பேக்குக்கு போனாரு அஜீத். கண்ணிலே விழுந்த கவலை து£சியை கையால துடைக்கும்போதே, அந்த கெட்ட நாள் மூளைக்குள் பாஸ் ஆகி, ஒரு குண்டான் நிறைய குளோரோபாஃர்ம் கொடுத்தது.

சந்தையிலே நின்னா தராசு. பண்ணையிலே நின்னா மிராசுன்னு வாழ்ந்த மனுசனை, நிராயுத பாணியா நிக்க வச்சுது நேரம்! ஜாதகத்தை ரொம்பவே நம்புற மனுசன் அவரு. ஆனாலும், தன்னோட கனவு படமா நம்பிக்கிட்டு இருந்த 'நான் கடவுள்' படத்திலே இருந்து நீக்கப்படுவாருன்னு ஒரு சோசியன் கூட முன்கூட்டியே சொல்லலே அவரிடம். "வாங்கிய அட்வான்சை இன்னிக்கு இரவுக்குள்ளே திருப்பி கொடுத்திருங்க"ன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதை கூட புரட்டி கொடுத்திரலாம். ஆனா படம்? வண்டியை எடுத்துகிட்டு ராத்திரி முழுக்க அலைஞ்சாங்க தலயும் நிழலும். சினிமாவிலே மட்டும்தான் நன்றியை சப்பாத்தியா சுட்டு நாகரீகத்தை சைட் டிஷ்ஷா வச்சுகிட்டு 'சரக்கு' அடிப்பாய்ங்க! போன இடத்திலே எல்லாம் "அட நாலு நாளைக்கு முன்னாடி சொல்லியிருந்தா கொடுத்திருப்பேனே"ன்னு உச் கொட்டினாய்ங்க. கடைசியா அவரு தட்டிய இடம், இதோ இங்கே டெட் பாடியா கிடக்கிறாரே... இவரு வீட்டு கதவை!

மொதல்ல ஜில்லுன்னு தண்ணி. பிறகுதான் மற்றதெல்லாம்னு சொன்னவரு, அடுத்த அரை மணி நேரத்திலே ஜில்லுன்னு குளிர வைச்சாரு அஜீத்தை. பெட்டி நிறைய பணம். அதுவும் கேட்ட பணத்தில் சில்லரை குறையாமல்! "போய் கொடுங்க. மத்ததை நாளைக்கு பேசிக்கலாம்" அப்படிப்பட்ட மனுஷன் செத்துக் கிடக்கும்போது கூட்டத்துக்கும் கோஷத்துக்கும் அஞ்சி ஓடுறதா? "வேணாம். நான் இருக்கேனே"ன்னாரு அஜீத். ஆனாலும் விடாப்பிடியாக கெஞ்சினார் செத்துப்போனவரோட பிள்ளை. காரை எடுத்துக்கொண்டு டிரைவ் இன் ஹோட்டலுக்கு வந்தவர், வீட்டுக்கு போக வேணாம். எடுக்கிற நேரத்திலேயாவது போவோம்னு அங்கேயே காருக்குள்ளே உட்கார்ந்திருந்தாரு. சரியா எடுக்கிற நேரத்திலே மறுபடியும் போய் கலந்து கொண்டவர், நடந்தே சுடுகாடு வரைக்கும் போனார். வாக்கிங்கையே கார்லே போற சில பணக்கார சேட்டுங்க, அஜீத் நடந்து வர்றதை ஆச்சர்யமா பார்த்தாங்க. இவரு கலந்துகிட்டதாலேயே சவ ஊர்வலம் பேரணியானது.

'கடவுள்' கஷ்டத்தை கொடுப்பான். சந்தோஷத்தை கொடுப்பான். அஜீத்துக்கு அட்வான்சை கொடுத்திருந்தான். பணத்த வாங்கிய மறுநாளே அட்வான்சை திருப்பி கொடுத்திட்டு, அப்படியே காரை நேரா அடையார் கேட்லே இருக்கிற சலு£னுக்கு விட சொன்னார் அஜீத். தோள் வரைக்கும் வளர்ந்திருந்த முடியை நறுக்க சொல்லும் போது அவரை அறியாமல் கண் கலங்கினார். சும்மாவா பின்னே? பரமசிவம் படத்துக்காக பி.வாசு இந்த முடியை வெட்ட சொன்னப்போ கூட, "இல்லை சார். நான் கடவுள் என்னோட கனவுப்படம். அந்த படத்துக்காக வளர்க்கிற இந்த முடியை வெட்ட மாட்டேன்"னு சொன்னவரு, இப்போ கண்ணுக்கு எதிரே விழுற முடியை பார்க்கும்போது நிஜமாவே கண்கலங்கினாரு.

சார் கண்ணுல பட்ருச்சா?ன்னு கவலையோட கேட்ட சலு£ன் காரருக்கு அஜீத் சொன்ன பதில் "ஆமாம் கண்ணு பட்ருச்சு!" இப்பவும் அஜீத் 'நான் கடவுள்' படத்தை பார்க்கவே இல்லையாம். பார்க்கலாம்னு அழைச்ச நண்பர்களிடம் அவரு சொன்னா வார்த்தை,

"நான், கடவுளை பார்த்திட்டேன்!"

சொல்ல வேண்டிய லட்சம் கோபங்களை ஒரே ஒரு வார்த்தையில் அடக்கிவிடலாம். அஜீத் சொன்ன இந்த ஒரு வாக்கியத்திற்குள் இருந்தது லட்சமா, கோடியா...?

Thursday, May 14, 2009

அஜீத்தின் தொப்பையும், அடங்காத கோபமும்!


விட்டா, அஜீத்துக்கு மன்றம் தெறக்கிறோம்... வர்றீயளான்னு யாராவது கேட்டாலும் ஆச்சர்யபடுறதுக்கு இல்லே. அப்படி நானும், சூரியனும் மாத்தி மாத்தி மருவாதி பண்ணிட்டு இருக்கோம் 'தல'ய்க்கு!

ஏன்? எதுக்கு?ன்னு ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிய வச்சு விசாரிக்க சொல்லிறாதீங்கப்பு. சினிமாவுல மனுஷன பார்க்குறதே கஷ்டம். மனுசனாவும் இருந்துகிட்டு, நடிகனாவும் வாழ்ந்துகிட்டு இருக்கிற ஒரு ஆள பற்றி எழுதினா, படிக்கிற நடிகருங்களுக்கு 'பந்தா' பண்ணுற பழக்கம் விடுமே? அதுக்காகதான் இந்த அல்டிமேட் பதிவுகள்! ஊரு ஒலகத்துக்கெல்லாம் இவரு 'தல'யா இருந்தாலும், ஓராயிரம் பேருக்கு தல(£)ய்லாமா! கர்...புர்...னு சைட்லே கேட்கிற சவுண்டுக்கெல்லாம் நாங்க மசியறதா இல்லை மக்களே...

எலக்ஷன் அன்னைக்கு காலையிலே ஏழரை மணிக்கெல்லாம் வந்து க்யூவிலே நின்று ஓட்டு போட்டார் அஜீத். ஸ்டில்லை பார்த்தாலே தெரிஞ்சுருக்கும். கொஞ்சம் நீளமான க்யூதான். அங்கே நின்னவங்க "நீங்க நேரா போயி வோட்டு போடுங்க சார். எதுக்கு க்யூவிலே நிக்கிறீங்கன்னு கேட்ட பிறகும் பரவாயில்லே"ன்னு சொன்னாராம். அவரு அப்படிதான்!

நிஜத்தை ஏத்துக்கிற பொறுமையும், நெருப்பை தாங்கிக்கிற வலிமையும் உள்ளவரு. இப்போதான் அவரு ஸ்மார்ட்! நாலைஞ்சு படங்களுக்கு முன்னாடி, கட்டி வைச்ச மெத்த மாதிரி 'கனம்ம்ம்மா' இருந்த நேரம். அவரு தொப்பைய கிண்டல் அடிச்சு ஒரு ஹீரோ தனது படத்திலே ஒரு ஆட்டத்தையே வைச்சிருந்தாரு. இவருகிட்டே பேட்டின்னு போனவங்க எல்லாரும், "தொப்பைய கொறக்கலாமே?"ங்கிறதை தொடர் கேள்வியா கேட்டிருப்பாங்க போலிருக்கு. நான் போயிருந்த நேரமும் அப்படி ஒரு கேள்வியை கேட்டுட்டு அடக்கமா உட்காந்திருந்தாரு ஒரு நிருபர். நான் கொஞ்சம் லேட்டா போனதால அவரு எனக்கு முன்னாடி என்ன கேட்டார்னே தெரியாம, "போன படத்தை விட இந்த படத்திலே கொஞ்சம் ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க"ன்னு சொன்னேன்.

மழை பெஞ்சது தெரியாம, "தண்ணி லாரி புட்டுகிச்சா? ஒரே ஈரமா இருக்கே"ன்னு கேட்டா எப்படி பார்ப்பீங்க? அப்படி பார்த்தாரு அஜீத். கிண்டல் பண்றானோங்கிற கோபமும் இருந்திச்சு அந்த பார்வையிலே. "இப்போதான் இவரு தொப்பைய குறைங்கன்னாரு. பின்னாடியே நீங்க வந்து ஸ்மார்டுங்கிறீங்க"ன்னு சொல்லிட்டு என் கண்ணுக்குள்ளே பூந்து மனச நோண்ட ஆரம்பிச்சாரு.

"இவர விடுங்க. நீங்க இந்த படத்திலே அழகுதான்" என்றேன் விடாப்பிடியாக. இப்போ லேசா முகத்திலே சந்தோஷம் மின்ன, "இல்லே சார். எனக்கு மட்டும் ஆசையா, இப்படியிருக்கனும்னு? என்னோட முதுகு வலிக்காக ஸ்டீராய்டு மாத்திரை சாப்பிடுறேன். தினமும் மூணு. ஸ்டீராய்டு சாப்பிட்டா உடம்பு வெயிட் போடும். அதை குறைக்கணும்னா எக்சர்சைஸ் பண்ணனும். என் முதுகு தண்டு பிரச்சனையினாலே அது முடியாது. தயவு செஞ்சு என்பிரச்சனைய புரிஞ்சுக்கோங்க" என்றார். நான் மீண்டும் விடாப்பிடியாக "இப்போ உங்களை அழகில்லேன்னு யாரு சார் சொன்னா? கொஞ்சம் தொப்பையை குறைங்கன்னு சொல்றதுக்கும், அழகில்லைன்னு சொல்றதுக்கும் நிறைய டிபரன்ஸ் இருக்கே? இப்பவும் சொல்றேன். இந்த படத்திலே நீங்க அழகுதான்"னு சொன்னேன். இந்த வார்த்தைகள் அவருக்கு குளுக்கோஸ் ஏத்தியிருக்கணும். "அப்பிடியா, தேங்ஸ்"ன்னாரு. இத சொல்லும்போது அவரு இன்னும் அழகா இருந்தாரு.

அந்த மீட்டிங் என்ன பண்ணுச்சோ, சில படங்களுக்கு பிறகு அவரை பார்க்கும்போது, மிஸ்டர் ஸ்மார்ட்டாக மாறியிருந்தாரு அஜீத். பார்த்தீங்களா, இப்படிதான் ட்ராக் மாறி எங்கெங்கோ போயி..., க்யூவிலே வெயிட் பண்ணிய விஷயத்துக்கு வர்றேன்.

நார்த் மெட்ராஸ்சை இப்போ நாத்த மெட்ராஸ்சுன்னு மாத்திரலாமான்னு கேட்டா, அங்கே உள்ள ஜனங்களே "பேர் பொருத்தம் பெஸ்ட்"டுன்னு சொல்லுவாங்க. அந்தளவுக்கு அழுக்கும், அலங்கோலமுமாக கிடக்கிற அந்த ஏரியாவுக்கு போயிருந்தார் அஜீத். பில்லா ரிலீசுக்கு முன்னாடின்னு நினைக்கிறேன். (தகவல் உபயம் நான் சொன்னேனே, நிழலு நிழலுன்னு ஒருத்தரு. அவரேதான்)

போனது ஒரு சாவு வீட்டுக்கு. நண்பரோட பழைய கார்லே இவரு போயி இறங்க, இந்த காருக்குள்ளே இவரான்னு ஆச்சர்யப்பட்ட ஜனங்க, ஆஹா, ஓஹோன்னு வாயாலேயே எஸ்எம்எஸ் அனுப்பி, அந்த ஏரியா முழுசும் கட்டுக்கடங்காத கூட்டம். எழவு வீட்லே உழவு மாட்ட விலை கேட்ட கதையா, ஆட்டோகிராஃப் கேட்டு பாதி பேரு, அடுத்த படம் என்னான்னு கேட்டு மீதி பேரு... ஒரே இம்சை. ஆனாலும் நிஜமான கவலையோடு உட்கார்ந்திருந்தாரு அஜீத்.

சம்பந்தப்பட்ட வீட்டு ஆளுங்களே, "சார் நீங்க போயிருங்க. இல்லேன்னா இவங்க இம்சை பண்ணுவாங்க"ன்னு சொன்னாங்க. என்ன செஞ்சாரு அஜீத்?

அடுத்த பதிவிலே சொல்றேனே? முக்கியமா அவரு நான் கடவுளுக்காக முடி வளர்த்ததையும், அதை எடுக்கறதுக்கு முன்னாடி நடந்த எமோஷனல் சம்பவத்தையும் சொல்லுறேன்... ப்ளீஸ் வெயிட்!

Wednesday, May 13, 2009

மீனாவின் 'இடை' தேர்தல்!


நான் சந்திச்ச அநேக நடிகைகளுக்கு 'குரலு மேல உரல' போட்டா மாதிரி 'பயங்கர' வாய்ஸ்! பல நடிகைகங்க அண்டங்காக்கா கொண்டக்காரிகளா இல்லேன்னாலும், அண்டங்காக்கா தொண்டக்காரிகளா இருந்தாங்க! இப்படிப்பட்ட சிம்மக்குரலிகளிடம் பேட்டியெடுக்க போனில் அப்பாயின்ட்மென்ட் வாங்கும்போது அது நிஜ 'அப்பா'யின்மென்ட் ஆகி, நான் டிஸ் அப்பாயின்மென்ட் ஆன கதையெல்லாம் உண்டு. எதிர்முனை 'ஹலோ'விடம் ரொம்ப கேஷ§வலா, "சார் உங்க பொண்ணை கொஞ்சம் கூப்பிடுங்களேன்"னு சொல்லுவேன். "பொண்ணுதான் பேசுறேன். சொல்லுங்க"ன்னு கேட்கிற பாக்கியம், இந்த பேனாக்காரனுக்கு மட்டுமே வாய்ச்ச பெருத்த அசௌகர்யம்.

இவங்களுக்கு மத்தியிலே இவரை மட்டும்தான் இப்படி கேட்க தோணும். "நடிகை மீனா, உங்க குரலென்ன நந்தவனத் தேனா?"

ரஜினி அங்க்கிள்னு கூப்பிட்டுகிட்டே ஓடிவர்ற அந்த குழந்தை மீனா, உருண்டு திரண்டு ஊரையே மயங்க வைச்சப்போவும் அதே மழலைக் குரல்தான். கண்ணை மூடிட்டு குரலை மட்டும் கேட்டா, இப்பவும் படுக்கையிலே 'மூச்சா' போவாங்களோன்னு சந்தேகம் வரும்ன்னா பாருங்களேன்! (ஓவராயிருச்சோ? விடுங்க பார்த்துக்கலாம்...)

இடைத்தேர்தல் நடந்தா மொத்த ஜனங்களின் பார்வையும் அந்த ஒரு தொகுதியிலேயே இருக்குமே? அப்படி மொத்த சினிமாக்காரர்களின் பார்வையும் மீனாவின் 'இடை' தேர்தலில் குவிஞ்சு கிடந்த நேரம் அது. ஒருபக்கம் பார்த்திபன் கவிதை எழுதுறாரு. 'மீனே கண்ணா? கண்ணே மீனா?' அப்பிடின்னு! இன்னொரு பக்கம் 'தஞ்சாவூரு மண்ணெடுத்து தாமிரபரணி தண்ணிய விட்டு'ன்னு மீனாவ வர்ணிச்சு எழுதிய சினிமா பாட்டை முன்னணி டைரக்டர் ஒருத்தரு தினமும் திருக்குறள் மாதிரி ஒப்பிக்கிறாரு. "ஹே, அது... வந்து... மீனா... என்னத்த சொல்றது... அவங்க..."ன்னு கார்த்திக் கடலை முட்டாயி மெல்லுராரு. சொன்னவன் பாதி பேரு. சொல்லாதவன் மீதி பேருன்னு எல்லாரையும் சேதுவாக்கிட்டு, அழகிய அலையா மீனா உலா வந்த நேரத்திலேதான் நான் அவங்களை பார்க்க போயிருந்தேன்.

இங்க் பில்லர்லே இங்கிலீஷை நிரப்பி, அதிலே ரெண்டு சொட்டை தமிழ் குடுவையிலே விட்டு, கலக்கி கலக்கி மீனா பேசுனதிலே, பேனாவ பிரிச்சு குறிப்பெடுக்கவும் மறந்து போச்சு எனக்கு. அவரு மேல ஒரு டைரக்டரு பிரியமா இருக்கறதாகவும், இரண்டு பொண்ணுக்கு அப்பாவான அவரு, இவரு நெனப்புல வீட்டுக்கே கூட போகாம ஆபிஸ்லேயே து£ங்குறதாவும் கேள்விப்பட்டதை மீனாட்ட கேட்டா, "ஐயோ பாவம்"னு சொல்லிட்டு "அப்பிடியா"ன்னும் கேட்டுச்சு.

முன்னணி வார இதழ்லே இவரையும், அவரையும் இணைச்சு வர்ற கிசுகிசுவை (அதுவும் இரண்டு வாரத்துக்கு ஒரு தடவ...) படிச்சீங்களான்னு கேட்டுட்டு அவரு வாயையே பார்த்தேன். "படிச்சேன். ஏன்தான் இப்படி எழுதறாங்களோ? அதிலே கொஞ்சம் கூட உண்மையில்லே தெரியுமா?"ன்னுச்சு. "உண்மையில்லேங்கறது எனக்கும் தெரியும்"னு நான் சொன்னதும், படக்குன்னு எழுந்து உட்கார்ந்த மீனா, "அப்புறம் ஏன் எழுதுறாங்க? நீங்களாவது சொல்லுங்களேன்"னுச்சு அப்பாவியாக.

நான் சொன்ன உண்மையை நெசமாவே தெரியாதது மாதிரி கேட்டுச்சா, அல்லது தெரிஞ்சே நடிச்சுதாங்கிறது மீனாவுக்கே வெளிச்சம். "அந்த பத்திரிகை ரிப்போர்ட்டரை ஒரு நாளு கேட்டேன். இப்படி எழுதறீங்களே, அதெல்லாம் நெசந்தானா?"ன்னு. "அது பெரிய இம்சை தம்பி. அத எதுக்கு இப்போ கேக்கிறீங்க"ன்னு ஒரு பதில சொல்லிட்டு எஸ்கேப் ஆக பார்த்தாரு. 'செல்லமா' அவரு 'மீசையை' பிடிச்சு இழுத்து கேட்டப்போ, அவரு சொன்னதுதான் இது"ன்னு நான் ஒரு விஷயம் சொன்னேன். அதை ரொம்ப அதிர்ச்சியோட கேட்டுச்சு மீனா.

"தம்பி, அவங்களுக்குள்ளே லவ்வு இருக்கா, இல்லையான்னே தெரியலே. ஆனா அந்த பையன்தான், 'அண்ணே... எங்களை பற்றி அடிக்கடி கிசுகிசு எழுதுங்கண்ணே'ன்னு கேட்டுகிட்டே இருக்காரு. ஒரு வேளை ஒன் சைடு லவ்வா இருக்கும் போலிருக்கு. நாம இப்படி போட, போட, அது மனசுல ஏதாவது ஆச வருமான்னு பார்க்கிறாரு போலிருக்கு. நமக்கென்ன, ஒரு செய்தியாச்சுன்னு போயிட்டு இருக்கு அந்த கிசுகிசு"ன்னாரு.

இத அப்பிடியே மீனாவிடம் நான் போட்டுக் கொடுக்க (இதுதான் சரியான வார்த்தையா இருக்கும்னு நெனக்கிறேன்) கொஞ்சம் அதிர்ச்சிதான் அந்த நிலா முகத்திலே. "அப்பிடியா சார். நெசமா அப்பிடி சொன்னாரா? நான் அந்த டைரக்டரையே நேரா கேக்குறேன். இத சும்மா விட மாட்டேன்"னுச்சு.

அதுக்கு பிறகு நேருக்கு நேரா பேசுனாங்களா? கணக்கை நேராக்கிக்கிட்டாங்களா?ன்னு எனக்கு தெரியாது. காலம் வேகமா ஓடியதில் மீனாவுக்கு முப்பத்தியாறு வயசாயிருச்சு. வித்யாசாகர்னு ஒரு கம்ப்யூட்டர் இன்ஜினியரை கல்யாணம் செய்து கொள்ளப் போறதாகவும், அவரு மீனாவோட சொத்துக்கு ஆசை படாதவராகவும் இருக்கறதா சொன்னாங்க.

மீனான்னு ஒரு மிகப் பெரிய சொத்து கிடைக்கும்போது, மத்ததெல்லாம் பம்மாத்துங்கிறதுதான் என்னோட அபிப்ராயம். வேணும்னா அந்த புதுமாப்பிள்ளை கோடம்பாக்கத்திலே ஒரு கருத்துக் கணிப்பு நடத்தி பார்க்கட்டுமே?

Tuesday, May 12, 2009

டிஆரும், மன்சூரும்.... எலக்ஷன் 'சிரிப்பு'க் கட்டுரை


நெட்டையனும், குட்டையனும் நீராட போனாங்களாம்! குட்டையனுக்கு அலையிலே கண்டம். நெட்டையனுக்கு 'நீரே' கண்டம். வெளங்கிரும்டா கூட்டணின்னு பாலமன் ஆப்பைய்யா சொல்ல, பக்கத்திலே இருந்து 'கெக்கேபிக்கேன்'னு சிரிச்சான் தமிழன். ஆப்பையா சொன்னது எத பத்தி? மன்சூரும், டிஆரும் ஒண்ணா கூட்டணி வச்சாங்களே அத பத்தி!

ராகு கால நேரத்திலே ரூமை சாத்திட்டு , லைட்டையும் ஆஃப் பண்ணிட்டு இருட்டிலே யாருகிட்டேயும் பேசாம உட்கார்ந்திருப்பாரு டி.ஆர். லைட் எறிஞ்சா உள்ளே ஆளு இருக்குன்னு தெரிஞ்சுகிட்டு கஷ்ட காலம் உள்ளே வந்திருமாம்! அதுக்காகதான் இந்த லைட்ஸ் ஆஃப்!

"லைட்ஸ் ஆன்..."னு கம்பீரமா குரல் கொடுக்கிற ஒரு டைரக்டர் ராவு காலத்துக்கு பயந்து இப்படி 'ஆஃப் காலமா' இருக்கறது எனக்கே பொறுக்காம "¬ட்டை ஆஃப் பண்ணிட்டு இருட்லே உட்கார்ந்தா எல்லாம் சரியாயிடுமா, அது எப்பிடிண்ணே...?"னு கேட்டேன். (இதான் மேண்டிலான்னு செந்தில் கேப்பாரே அப்பிடி) "சார்... எம்.ஏ படிச்சவங்கிற முறையிலேயும், சோதிடத்தை ஆராய்ச்சி பண்றவங்கிற முறையிலேயும் சொல்றேன்" (இந்த இரண்டு முறையிலேயும் இல்லாம சும்மா சொன்னாலே என் காதுல விழும்னு சொல்ல ஆசதான். ஆனாலும் ஆங்...னு கேட்டுகிட்டேன்) "ராவு காலம் ரொம்ப மோசமானது சார். அந்த நேரத்திலே என்ன பண்ணாலும் தப்பாயிரும். சிந்திச்சா கூட ஆபத்து"ன்னாரு. ஆழ்ந்து து£ங்கிற நேரத்தை தவிர, மற்ற நேரங்கள்ல சிந்திக்காம ஒரு மனுசனால எப்பிடி இருக்க முடியும்? இந்த சந்தேகத்தை அவருட்டேந்து வேலையை விட்டு நிக்கிற அன்னிக்காவது கேட்கணும்னு நினைச்சேன். முதுகு தோலு முக்கியம்ங்கறதால இந்த நிமிசம் வரைக்கும் மூச்! வேற யாராவது தலைவன எங்கியாவது பார்த்தா என் சார்பா மறக்காம கேட்ருங்கப்பு.

இப்பிடியாப்பட்ட டிஆரு, தான் நடிக்கும் பட பூஜைக்கு பூனைய குறுக்கே விட்ட மன்சூரோட கூட்டணி சேர்றாருன்னா எவ்வளவு பெரிய பின் விளைவுகள் ஏற்படும்னு நினைச்சாலே ஈரக்கொல நடுங்குது. மாருக்குள்ளே சடுகுடுங்குது. இவங்க ரெண்டு பேரும் ஒரே மேடையிலே ஏறி பிரச்சாரம் பண்ணினா எப்பிடியிருக்கும்? "ராவு காலம் போகட்டும்"னு அவரும், "லைட்டை கொளுத்தி வச்சா 'ராவு' போயி வெளிச்சம் வருமே?"ன்னு இவரும் குதர்க்கமா பேசி கூட்டணிக்கு கோடாலி போட்ற மாட்டாங்களா?

இப்பிடியே சிந்திச்சுட்டு இருந்த எனக்கு, ராஜேந்தருக்கு ஆதரவா சிம்பு பிரச்சாரம் பண்ண போனாரே, அப்போ ஒரு வருத்தம் வந்திச்சு. அப்படியே திருச்சிக்கு போயி, கூட்டணி கட்சி தலைவரான(?) மன்சூருக்கும் ஆதரவா பிரச்சாரம் பண்ணியிருக்கலாமே?

அட மறதி மன்னா. சிம்பு எப்பிடி மன்சூருக்கு ஆதரவா பிரச்சாரம் பண்ணுவாரு? உனக்குதான் அந்த விஷயம் தெரியுமேன்னுச்சு மூளை! அட, ஆமான்ல...

சிம்புவுக்கு அப்போ எட்டு வயசு இருக்கும். சபாஷ் பாபுன்னு ஒரு படத்தை எடுத்திட்டு இருந்தாரு டிஆர். சும்மாவே மழலை மேதை சிம்பு. அப்பவே அவரை ஆக்ஷன் ஸ்டராக்க முடிவு பண்ணிய டிஆர், "அடேய் இந்த படத்திலே சிம்பு ஒரு ஃபைட் பண்ணுராரு. அந்த சண்டையை ஜாக்கிசான் பார்த்தா கூட அசந்து போகணும்"னு மாஸ்டரிடம் சொல்லிட்டாரு. சபாஷ் பாபு யூனிட்டுக்கு மட்டுமல்ல, ஒட்டுமொத்த தமிழ்நாட்டுக்கே கெட்ட நேரம், இந்த படத்திலே வில்லன் நம்ம மன்சூருதான்!

அந்தரத்திலே பறந்து மன்சூரை தாக்க தயாராக வந்திட்டாரு சிம்பு. தலைய சிலுப்பிக்கிட்டு அப்பா மாதிரியே "வாடா என் மச்சி, வாழக்காய் பச்சி"ன்னு ஏதேதோ டயலாக் பேசிட்டு மன்சூரை தாக்கணும். அவரு பயங்கரமா அடிவாங்கி குப்புற விழுந்து குபீர்னு ரத்தம் கக்கணும். டைரக்டர் விளக்க, "அட போங்கய்யா... என் தன்மானம் கேட்கலே"ன்னு எழுந்திருச்சு போயிட்டாரு மன்சூர். "கூப்பிடுய்யா அந்தாள. ஏன் நடிக்க கூடாது?"ன்னு டிஆர் கேட்க, "அது எப்பிடிங்கய்யா எட்டு வயசு பையன், மாடு மாதிரி வளர்ந்திருக்கிற என்னை அடிச்சு குப்புற தள்ளுவாரு? என்னதான் அவரு ஹீரோன்னாலும், நான் திருப்பியே அடிக்காம எல்லாத்தையும் வாங்கிக்கனும்னா எதுக்கு மனுசனா நடிக்கணும்? பேசாம மாடா வேசம் போட்டுட்டு போறேன்"னு சொல்லிட்டு நடையை கட்டிட்டாரு.

ஷ¨ட்டிங்கே நிக்குது. மட்டேர் மட்டேர்னு மார்லே அடிச்சிகிட்ட டிஆர், "நம்ம வீட்லே திரும்புற எடத்திலே எல்லாம் அவன் போட்டோ கிடக்கும். வாய்ப்பு கொடுங்கய்யா, வாய்ப்பு கொடுங்கய்யான்னு வரும்போதெல்லாம் ஒரு போட்டோவோட வருவான். இப்போ பார்த்தியாடா சிம்பு"ன்னு அழ, எட்டு வயசு பையனுக்கு ஒன்னுமே புரியலே. சிம்புவும் திடுக்கிட்டு பார்க்க, தி.நகர் சாலையிலே எடுத்துக் கொண்டிருந்த அந்த ஷ¨ட்டிங்கை வேடிக்கை பார்க்க வந்த ஜனங்களும் ஆச்சர்யத்தோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாங்க டிஆர் அழுவதை.

பிறகு யார் யாரோ போய் மன்சூரை கெஞ்சி கூட்டிட்டு வந்தாங்க. "நானும் அடிப்பேன். அதுக்கு சம்மதன்னா ஒளிப்பதிவு கருவிய வைங்க. இல்லைன்னா போறேன்"னு மன்சூரு பிடிவாதம் காட்ட, அப்பிடியே எடுத்தாரு டிஆரு. தன் பிள்ளை மன்சூரிடம் அடிவாங்குறத பொறுக்க முடியாம அவரு அழுதுகிட்டே கேமிரா பிடிச்சதை இப்போ நினைச்சாலும் நமக்கும் அழுகாச்சி வரும்.

இப்போ சொல்லுங்க, சிம்பு திருச்சிக்கு போயி மன்சூருக்கு ஆதரவா பிரச்சாரம் பண்ணியிருக்கலாம்னு நினைக்கிறீங்க?

Sunday, May 10, 2009

பூமிகாவுக்கு 'மூட்' வந்திருச்சு...


தாட் பூட் தஞ்சாவூர்னு குதிச்சாலும் 'மூட்' போச்சுன்னா மொத்தமும் காலி! ஆணானப்பட்ட ரஜினியா இருந்தாலும் சரி, 'வீணானப்பட்ட' வையாபுரியா இருந்தாலும் சரி. 'மூட்' ரொம்ப முக்கியம்!

எனக்கு தெரிஞ்ச ஹீரோ ஒருத்தரு. ஒரே ஒரு படம்தான் நடிச்சாரு. (ஓடுச்சான்னு கேட்டு, வெந்த புண்ணுல வெங்காயத்தை பிழியாதீங்கய்யா...) அப்பா துட்டுள்ள பார்ட்டி. பிள்ளையின் நச்சரிப்பு தாங்காம நடிக்க அனுமதிச்சாரு. படம் எடுக்கிறதுக்காக பாதி பணத்தையும் அர்ப்பணிச்சாரு.

மனுசனுக்கும், பூனைக்கும் 'திங்க்' பண்ணுற விஷயத்திலே டிபரன்ஸ் இருந்தாலும், 'திங்கிற' விஷயத்திலே உமிழ்நீர் ஒன்ணுதானே? நம்ம ஹீரோ நடமாடுற இடமெல்லாம் ஒரே சுடிதார் சுண்டெலிகள்! மசால் வடை மணத்திலே 'குஷால்' ஆனார் ஹீரோ! ஃபுளோர் உள்ளே போனாலே, நகத்தை கடிச்சு துப்புறதும், நாக்கை சுழற்றி சப்புறதுமா ஒரே பேஜாரு.

டயலாக்கை சொல்லி கொடுத்தாலும், நாக்கு வரைக்கும் வந்து 'லாக்' ஆகி நின்னுது வார்த்தைகள். அதுவும் ஹீரோயின் தன் பக்கத்திலே வந்தாலே, படபடன்னு ஆடுச்சு பார்ட்டி! து£ரத்திலே இருந்து எல்லாத்தையும் கவனிச்சுட்டு இருந்த அப்பா சரியா யூகிச்சிட்டாரு. மாட்டுக்கு தண்ணி வைச்சா 'ஹம்ம்ம்ஆ...' சத்தம் குறையலாம்! "ஒரு வாரம் டைம் குடுங்க. பையன் சரியாயிடுவான்"னு சொல்லி ஷ§ட்டிங்கையே தள்ளி வைச்சாரு. (ச்சும்மாவா? பாதி பணம் இவருதாச்சே?)

பையனை கூப்பிட்டு, ஜாலியா 'பாங்காக்' போயிட்டு வாடான்னு அனுப்பிச்சாரு. கைநிறைய அமெரிக்கா டாலரையும் கொடுத்து, கூடவே துணைக்கு அவனோட ஃபிரண்டையும் அனுப்பி வைச்சாரு. கிளம்பும்போது பையன்ங்கிட்ட "ஜாக்ரதையா இருடா. முக்கியமான நேரத்திலே கந்தசஷ்டி கவசத்தை மறக்காதே"ன்னாரு. அவரு 'கவசத்தை'ன்னு அழுத்தி சொல்லும்போதே பையன் புரிஞ்சுகிட்டான். "சரிப்பா"ன்னு வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே ஜிப்பை இழுத்து மூடுனான். (சூட்கேசோட ஜிப்பைன்னு சொல்ல வந்தேன்)

ஒரே வாரம்தான். திரும்பி வந்தபோது அவன் அவனா இல்லை. வேற ஆளா இருந்தான். சுண்டெலியும் தெரியலே, மசால் வடை மணத்தையும் மதிக்கலே. 'த்ரி புறமும்' நின்ன திரிபுர சுந்தரிங்க யாரும் அவன் கண்ணுக்கு படலே. டயலாக்கை கேட்டமா? நடிப்பை பிழிஞ்சமான்னு மொத்த படத்தையும் 28 நாளில் முடிச்சாங்க. எல்லாம் ஹீரோவோட டெடிக்கேஷன். "எப்பிடி சார் இதெல்லாம்?னு டைரக்டர் கேட்டப்போ, அப்பா சிரிச்சாரு ஒரு சிரிப்பு. அந்த சிரிப்புக்குள்ளே செலவான டாலரும், பலமான மேட்டரும் இருந்திச்சு...!

மூட் விஷயத்திலே இன்னொரு சம்பவம்! சிரிச்சாலும், அழுதாலும் ஒரே மாதிரி இருக்கிற பூமிகாதான் அந்த படத்தின் ஹீரோயின். க்ளைமாக்ஸ் எடுத்திட்டு இருந்தாங்க. அது ஒரு ரயில்வே ஸ்டேஷன். கண்ணீரும் கம்பலையுமா பூமிகா ரயில்லே ஏறி போகணும். ஜன்னல் வழியா ராதிகாவும், ரகுவரனும் பூமிகாவிடம் சில டயலாக்குகள் பேசணும். அதுக்கு அழுதுகிட்டே அந்த பொண்ணு சில பதில்கள சொல்லணும்.

சிட்டிக்குள்ளே இருக்கிற ரயில் நிலையத்திலே ஷ§ட்டிங் எடுக்க பர்மிஷன் கிடைக்கலே. ரொம்ப பாடுபட்டு காட்டாங்குளத்து£ர் ரயில்வே ஸ்டேஷன்லே பர்மிஷன் வாங்கியிருந்தாங்க. இது மாதிரி பொதுமக்கள் கூடும் இடங்களில் படப்பிடிப்பு நடத்தனும்னா, இரவு பத்து மணிக்கு மேலேதான் பர்மிஷன் கொடுக்கறது ரயில்வேயின் வழக்கம். ஏன்னா பொதுமக்களுக்கு இடையூறு குறையுமே?

கேமிரா வைக்கிறது, லைட்ஸ் அரெஞ்ச் பண்ணுறதுன்னு ஒரு வழியா பனிரெண்டு மணிக்கு நடிக்க ஆரம்பிச்சாங்க. லைட்ஸ்.... கேமிரா... ஆக்ஷன்.... கிளாப் கட்டைய மூக்குக்கு நாலு சென்ட்டி மீட்டர் முன்னாடி வச்சு து£க்கம் கலையுற மாதிரி ஓங்கி அடிச்சிட்டு ஒதுங்கிக்கிட்டாரு உதவி இயக்குனர். ராதிகாவும் ரகுவரனும் உருக்கமாக பேச ஆரம்பிச்சாங்க. எல்லாம் சரியாதான் போயிட்டு இருந்திச்சு. கண்ணீரோடு பதில் சொல்ல வேண்டிய பூமிகா, டயலாக்கை விட்டுட்டு "கெக்கெக்கேன்..."னு சத்தம் போட்டு சிரிக்க ஆரம்பிச்சுது. "கட்... கட்..." பதறிப்போன டைரக்டர் ஓடிவந்து "என்னாச்சு என்னாச்சு?"ன்னாரு பூமிகாவிடம்.

பதிலே சொல்ல முடியாம சிரிச்சிட்டு இருந்த பூமிகா, "ஸாரி சார். நேத்து ஒரு மேட்டர். அது இப்போ ஞாபகத்துக்கு வந்திருச்சு. ம்... டேக் போகலாம்"னு சொல்லிட்டு, கண்ணுல கிளிசரின ஊத்திகிட்டு ரெடியாச்சு. "லைட்ஸ்... கேமிரா... ஆக்ஷன்..." ரகுவரனும் ராதிகாவும் உருக்கமாக பேச ஆரம்பிக்கும்போதே மறுபடியும் "கெக்கெக்க்கே....!" பூமிகாதான். கொஞ்சம் பெரிய ஹீரோயின். தெலுங்குல முக்கியமான இடத்திலே இருந்த நேரம் வேற. எதையாவது சொல்லி கோவிச்சுட்டு கிளம்பிட்டா என்னாவறது? பக்குவமா பக்கத்திலே வந்த டைரக்டர், "நீங்க வேணா கேரவேன்லே கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்திட்டு வர்றீங்களா?"ன்னாரு பரிதாபமாக! என்ன நினைச்சுதோ, "இந்த முறை சரியா பேசிடுறேன்"னுச்சு பூமிகா.

மறுபடியும் நடந்ததே நடந்திச்சு. கரெக்டா தனது முறை வரும்போது சிரிக்க ஆரம்பிச்சுது பொண்ணு. அப்புறம் என்ன நினைச்சுதோ? "சார், எனக்கு மூட் இல்லே. இன்னொரு நாளு எடுத்துக்கலாமேன்"னுது ரொம்ப சாதாரணமாக. பர்மிஷன் வாங்கிய கஷ்டமோ, தயாரிப்பாளர் இந்த ஒரு நாளுக்காக செலவு செய்த தொகையோ, அதுக்கெங்கே தெரியப்போவுது? ரொம்ப கவலையோடு "சரி"ன்னு சொன்ன டைரக்டர், பூமிகாவை அனுப்பிட்டு ரகுவரன், ராதிகா சம்பந்தப்பட்ட சீன்களையும், குளோஸ் அப்புகளையும் அங்கேயே வைச்சு எடுத்துட்டு சென்னைக்கு கிளம்பினாரு.

பிறகு ஏ.வி.எம். ஸ்டுடியோவில் ரயில்வே ஸ்டேஷன் செட் ஒன்றை போட்டார் தயாரிப்பாளர். (நல்லாவே தாங்குற கை என்பதால் பிரச்சனையில்லை) அதுவும் காட்டாங்குளத்து£ர் ரயில்வே ஸ்டேஷனில் எடுத்த காட்சிகளோடு ஒப்பிடணும் என்பதால், அதே மாதிரி செட் போட்டார்கள். ஒரு ரயில் பெட்டியையும் அப்படியே தத்ரூபமாக உருவாக்கியிருந்தார்கள். "கடவுளே, நல்ல மூட்லே நடிக்கணும் அந்த பொண்ணு"ன்னு வேண்டிக் கொண்டே "ஆக்ஷன்..." சொன்னார் டைரக்டர். எந்த கொல சாமி புண்ணியமோ, அதிக டென்ஷன் இல்லாமல் அந்த காட்சி முடிந்தது.

படம் ரிலீஸ் ஆனது. சூப்பர் ஹிட்!